توماس یانگ
خلاصه مقاله
توماس یانگ (1773-1829) یک پزشک و فیزیکدان انگلیسی بود که اصل تداخل نور را پایه گذاری کرد و نظریه موجی نور را احیا کرد. او همچنین به رمزگشایی سنگ روزتا کمک کرد و کمک قابل توجهی به درک ادراک حسی و آستیگماتیسم کرد.
#مشاهیر_نوروساینس
#توماس_یانگ
🔰 توماس یانگ (1773-1829) یک پزشک و فیزیکدان انگلیسی بود که اصل تداخل نور را پایه گذاری کرد و نظریه موجی نور را احیا کرد. او همچنین به رمزگشایی سنگ روزتا کمک کرد و کمک قابل توجهی به درک ادراک حسی و آستیگماتیسم کرد.
🔰 یانگ تداخل نور را با آزمایش دو سوراخه نشان داد و ماهیت موجی نور را ثابت کرد. او همچنین رنگ لایه های نازک را توضیح داد و پیشنهاد کرد که امواج نور عرضی هستند نه طولی.
🔰 مخالفت با نظریه نیوتن غیرقابل تصور بود، اما نظریه موجی یانگ در نهایت به لطف کار فیزیکدانان فرانسوی فرنل و آراگو در اروپا پذیرفته شد.
🔰 یانگ پیشنهاد کرد که سه مکانیسم در چشم - آبی، سبز و قرمز - برای درک رنگ کافی است. این نظریه که توسط Hermann L.F. von Helmholtz توسعه یافته است، به عنوان نظریه سه رنگ یانگ هلمهولتز شناخته می شود.
🔰 در سال 1814، یانگ علاقه شدیدی به مصر شناسی پیدا کرد و مطالعه کتیبه های روی سنگ روزتا را آغاز کرد. او با به دست آوردن نوشته های هیروگلیف بیشتر از منابع مختلف، توانست ظرف چند سال ترجمه ای بسیار دقیق و قابل توجه ارائه دهد. در نتیجه، او سهم قابل توجهی در رمزگشایی زبان مصر باستان داشت.
🔰 یانگ همچنین تحقیقاتی در مورد اندازه گیری اندازه مولکول، کشش سطحی در مایعات و کشش انجام داد. او اولین کسی بود که معنای علمی برای کلمه "انرژی" قائل شد، و معادله ریاضی نشان دهنده کشش شامل ثابتی به نام " Young's modulus " به افتخار او است.
🔺منبع
📝ارائه دهنده: دکتر محمدسینا میرجانی
📝 ادیتور: دکتر مهدی مهماندوست
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association
مقالات مرتبط
آنومالی مادرزادی وریدی دستگاه عصبی Develompental Venous Anomaly
ناهنجاری های تکاملی وریدی نوعی ضایعه شایع هستند که در آن ها، وریدهایی که در حالت طبیعی به صورت شعاعی قرار دارند با هم تلاقی نموده و تبدیل به یک کانال وریدی متسع می شوند. DVA شایعترین ناهنجاری عروقی مغزی رویت شده در اتوپسی بوده و بطور معمول بصورت تصادفی در تصویربرداری یافت می شوند. DVA معمولا خوش خیم است اما در مواردی ممکن است موجب پاتولوژی ایسکمیک یا هموراژیک شود.
آستروسیتومای منتشر
Diffuse astrocytoma یاآستروسیتومای منتشر یک تومور مغزی با رشد آهسته است که تصور می شود از آستروسیت ها، سلول های حمایت کننده در سیستم عصبی، منشأ می گیرد. بر اساس ویژگی های ژنتیکی طبقه بندی می شود: آستروسیتومای منتشر) IDH-mutant در صورت تشخیص جهش در IDH1 یا IDH2 ) آستروسیتومای منتشرنوع wild( (در صورت عدم شناسایی جهش در IDH ) علائم شامل:سردرد ، تشنج و علائم اضافی به اندازه و محل تومور بستگی دارد. برای تشخیص ازتصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) و هیستو پاتولوژیک استفاده می شود. بسته به اندازه و محل تومور، بیماران مبتلا به آستروسیتومای منتشر معمولاً ابتدا با جراحی درمان می شوند. هدف اصلی برداشتن تومور است و از عملکرد حیاتی مغز محافظت میکند – به این کار «حداکثر برداشت ایمن» میگویند. آستروسیتومای منتشر می تواند در نواحی نزدیکی از مغز که حرکات بدن، زبان یا بینایی را کنترل می کند رخ دهد، ممکن است اقدامات ویژه ای برای محافظت از این عملکردها انجام شود. علاوه بر جراحی، بسته به اینکه آیا تومور به عنوان IDH-mutant یا -wildtype طبقه بندی می شود، ممکن است درمان های خاصی مانند شیمی درمانی و پرتو درمانی در نظر گرفته شود.آستروسیتومای منتشر می تواند پس از جراحی عود کند، بنابراین بیماران به طور منظم هم از نظر عود تومور و هم پیشرفت به تومور درجه بالاتر تحت نظر هستند.