توماس یانگ
خلاصه مقاله
توماس یانگ (1773-1829) یک پزشک و فیزیکدان انگلیسی بود که اصل تداخل نور را پایه گذاری کرد و نظریه موجی نور را احیا کرد. او همچنین به رمزگشایی سنگ روزتا کمک کرد و کمک قابل توجهی به درک ادراک حسی و آستیگماتیسم کرد.
#مشاهیر_نوروساینس
#توماس_یانگ
🔰 توماس یانگ (1773-1829) یک پزشک و فیزیکدان انگلیسی بود که اصل تداخل نور را پایه گذاری کرد و نظریه موجی نور را احیا کرد. او همچنین به رمزگشایی سنگ روزتا کمک کرد و کمک قابل توجهی به درک ادراک حسی و آستیگماتیسم کرد.
🔰 یانگ تداخل نور را با آزمایش دو سوراخه نشان داد و ماهیت موجی نور را ثابت کرد. او همچنین رنگ لایه های نازک را توضیح داد و پیشنهاد کرد که امواج نور عرضی هستند نه طولی.
🔰 مخالفت با نظریه نیوتن غیرقابل تصور بود، اما نظریه موجی یانگ در نهایت به لطف کار فیزیکدانان فرانسوی فرنل و آراگو در اروپا پذیرفته شد.
🔰 یانگ پیشنهاد کرد که سه مکانیسم در چشم - آبی، سبز و قرمز - برای درک رنگ کافی است. این نظریه که توسط Hermann L.F. von Helmholtz توسعه یافته است، به عنوان نظریه سه رنگ یانگ هلمهولتز شناخته می شود.
🔰 در سال 1814، یانگ علاقه شدیدی به مصر شناسی پیدا کرد و مطالعه کتیبه های روی سنگ روزتا را آغاز کرد. او با به دست آوردن نوشته های هیروگلیف بیشتر از منابع مختلف، توانست ظرف چند سال ترجمه ای بسیار دقیق و قابل توجه ارائه دهد. در نتیجه، او سهم قابل توجهی در رمزگشایی زبان مصر باستان داشت.
🔰 یانگ همچنین تحقیقاتی در مورد اندازه گیری اندازه مولکول، کشش سطحی در مایعات و کشش انجام داد. او اولین کسی بود که معنای علمی برای کلمه "انرژی" قائل شد، و معادله ریاضی نشان دهنده کشش شامل ثابتی به نام " Young's modulus " به افتخار او است.
🔺منبع
📝ارائه دهنده: دکتر محمدسینا میرجانی
📝 ادیتور: دکتر مهدی مهماندوست
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association
مقالات مرتبط
شکستگی مهره C1
شکستگی های اطلس (شکستگی های جفرسون) زمانی اتفاق می افتد که نیروی محوری در محل اتصال اکسیپیتال-سرویکسال منتقل می شود و باعث می شود اطلس بین سطح مفصلی زاویه دار محور و کندیل های پس سری فشرده شود. شکستگی اطلس چهار قسمتی، با دو قسمت در قوس خلفی و دو قسمت در قوس قدامی، به طور کلاسیک به عنوان شکستگی جفرسون نامیده می شود. اکثر آنها نسبتاً پایدار هستند و با نقایص عصبی مرتبط نیستند و میتوان آنها را با بیحرکتی خارجی با نتایج رضایتبخش درمان کرد. شکستگی های ناپایدار جفرسون نشان دهنده آسیب شدیدتر اطلس است که زمانی رخ می دهد که رباط عرضی نیز به صورت ثانویه به میزان شکستگی C1 پاره شود. درمان این شکستگی ها به دلیل ناپایداری آتلانتواکسیال دشوارتر است. بسیاری از جراحان تثبیت این شکستگی های ناپایدار جفرسون را توصیه می کنند.