انجمن علمی جراحی مغز و اعصاب

مشاهیر نوروساینس جان پورکینژ jan purkinje

13 مهر 1402
زمان مطالعه: 2 دقیقه
572 بازدید
مشاهیر نوروساینس جان پورکینژ jan purkinje

خلاصه مقاله

جان پورکنژ از مشاهیر جراحی اعصاب است…

#مشاهیر_نوروساینس

 

 

او یک آناتومیست و فیزیولوژیست اهل چک و یکی از برجسته‌ترین دانشمندان زمان خود بود.

وی در امپراطوری بوهمیا واقع در اتریش (که امروزه بدان جمهوری چک می‌گویند) متولد شد.  او پس از اتمام نیمه دوم دبیرستان در سال 1804 بعنوان رهبر به پیاریست (انجمن روحانیون مستضعف منتخب مادر خدا با هدف تحصیل و آموزش رایگان افزار مستضعف) پیوست، اما مدتی بعد آن را ترک کرد.

 

در سال 1818 وی از دانشگاه چارلز واقع در شهر پراگ بعنوان پزشک فارغ‌التحصیل شد، جائیکه بعدها بعنوان استاد فیزیولوژی مشغول بکار شد.

 

 

🔰یافته ها:

1) Purkinje effect

حساسیت چشم انسان به طیف قرمز نسبت به طیف آبی در نور کم، کمتر است. به همین دلیل در شب و هوای تاریک رنگ های آبی به همان طیف اما رنگ های قرمز به خاکستری تیره تغییر می‌کنند.

 

2) Entoptic phenomena

جلوه های بصری که منبع آنها خود چشم است. ( لکه های شفافی که گاهی در میدان دید میبینیم)

 

3) Books

او دو جلد کتاب تحت عناوین زیر منتشر کرد که سبب پیدایش روان شناسی آزمایشی شد:

Observation & experiments investing the physiology of sense and New subjective reports about vision

 

4)

وی اولین دپارتمان فیزیولوژی جهان را در دانشگاه Breslau ( که امروزه نام آن به wrokław تغییر کرده) در سال1839 پایه گذاری کرد.

 

5)

او همچنین دومین آزمایشگاه رسمی فیزیولوژی جهان را درسال 1842 بنا گذاشت.

 

6)

بیشترین معروفیت پورکنژ  بخاطر کشف سلول‌های پورکنژ (نورون های بزرگ در مخچه) است.

 

7)

او را همچنین برای کشف رشته‌های پورکنژ (Purkinje fibers) یا همان بافت فیبروزی در قلب که ایمپالس های الکتریکی را از گره آتریوونتریکولار به سلول‌ها در سرتاسر قلب هدایت می‌کند نیز می‌شناسند.

 

8) Purkinje images

یا همان رفلکس پورکنژ که مربوط به رفلکس تصاویر اشیاء در ساختمان خارجی چشم است. (همان تصویری که ما در چشم افراد می‌بینیم.)

9) Plasma

او اولین فردی بود که پلاسما یا همان بخش از خون که بعد از برداشت سلول‌ها باقی می‌ماند را تعریف کرد.

 

10)

او همچنین Protoplasm یا همان ماده ای که در داخل غشای سیتوپلاسمی هست را تعریف کرد.

 

11)

ولی این فردی بود که از میکروتوم برای برش لایه هایی از بافت ها و مشاهده آنها توسط میکروسکوپ نوری استفاده کرد.

 

12)

او تاثیرات کافور، تریاک، بلادوناو سقز را برای بدن انسان تعریف کرد.

 

13)

او غدد عرق را در سال 1833 کشف کرد.

 

14)

در سال 1823 او تزی درمورد ۹ گروه شناخته شده پیکربندی اصلی اثرهای انگشت ارائه داد.

 

15)

او همچنین انجمن ادبی اسلاوی را بنیان گذاشت.

 

 

وی در 28 جولای سال 1869 جهانیان را ترک گفت. اکنون آرامگاه او در شهر پراگ جمهوری چک قرار دارد.

 

 

 

✍️نویسنده: دکتر لعیا علی عسگری

ادیتور: دکتر فرزان فهیم

 

مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱

مقالات مرتبط

13 تیر 1402
2 دقیقه

سندروم یا بیماری تقاطع

سندرم تقاطع وضعیتی است که قسمت اول بداکتور پولیسیس لونگوس و اکستانسور پولیسیس برویسو دومکستانسور کارپی رادیالیس برویس/اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس, اکستنسورهای خلفی مچ را تحت تاثیر قرار می دهد.اصطکاک مکرر در محل اتصال که در آن تاندون‌های کمپارتمان اول خلفی از روی کمپارتمان دوم عبور می‌کنند و تنوسینوویت ایجاد می‌کنند. این درد در ناحیه پروگزیمال و پشتی استیلوئید رادیال یا در فاصله 4 تا 6 سانتی‌متری نزدیک به توبرکل لیستر مشاهده می‌شود.  این سندرم معمولاً نتیجه تمرینات یا فعالیت های مکرر اکستنشن و فلکشن است. معمولاً در فعالیت های ورزشی مانند قایق رانی، اسکی، ورزش ها با راکت و اسب سواری دیده می شود. سندرم تقاطع یک تشخیص بالینی است، سونوگرافی اسکلتی عضلانی می تواند آن را تایید کند. مراحل اولیه تشخیص شامل معاینه فیزیکی متمرکز از آرنج، مچ دست و دست است.فناوری اولتراسوند پزشکی اسکلتی عضلانی در تشخیص و درمان می تواند کمک کند.معاینه 4 تا 6 سانتی‌متری نزدیک به توبرکل لیستر قابل لمس باشد. کرپیتوس یک یافته بسیار رایج و مختص سندرم تقاطع در معاینه است.هنگام انجام تشخیص افتراقی، پروناسیون مقاوم که منجر به ایجاد مجدد درد بیمار می‌شود، همراه با یافته‌های قابل لمس کرپیتوس در حدود 2 تا 3 سانتی‌متر پروگزیمال استیلوئید رادیال، می‌تواند به تمایز تنوسینوویت سندرم دکوروان کمک کند. درمان، مدیریت محافظه کارانه با استراحت و اصلاح فعالیت است.  تزریق کورتیکواستروئید و پرولوتراپی تحت هدایت سونوگرافی ازگزینه های تزریقی هستند، اروهای ضد التهابی در آسیب های حاد و تسکین درد مفید باشند. داروهای رایج ایبوپروفن، ناپروکسن، ملوکسیکام یا دیکلوفناک هستند.  به طور معمول استراحت و اصلاح فعالیت موثرتر خواهد بود. دبریدمان و رهاسازی توسط جراحی اندیکاسیون دارد.

01 آذر 1402
2 دقیقه

ارتقا نتایج درمان تومور هیپوفیز، به کمک رویکرد تیمی و روش‌های نوین

موسسه درمانی مایوکلینیک بر استفاده از رویکرد درمانی چند رشته‌ای برای درمان تومور هیپوفیز تاکید دارد. در واقع، برای تحقق این هدف، یک تیم فوق‌تخصصی از متخصصان جراحی مغز و اعصاب، غدد، جراحی گوش، حلق و بینی (و سر و گردن) و رادیوانکولوژی در کنار هم گرد آمده‌اند.

0 لایک
0 نظر
دانلود

نویسندگان

خانه

دوره‌های آموزشی

مقالات

حساب کاربری