شکستگی ادنتوئید نوع۲
خلاصه مقاله
شکستگیهای ادنتوئید شایعترین شکستگیهای ستون فقرات گردنی سالمندان هستند و مدیریت آن در افراد مسن چالش برانگیز است؛ همچنین این شکستگیها حدود 55 درصد از شکستگیهای محوری را تشکیل میدهند،و معمولاً نوع 2 هستند.اگرچه کشش محوری با دستکاری تحت فلوروسکوپی معمولاً در کاهش شکستگی های با جابجایی خفیف موفقیت آمیز است، اما ممکن است با جابجایی شدید شکست بخورد.جابجایی لانه های 6 میلی متری یا بیشتر با بیشترین خطر جوش نخوردن همراه است و بنابراین، نیاز به مداخله جراحی اولیه دارد
#با_کیس_درس_بخوانیم
#شکستکی_ادنتوئید_نوع۲
📍شکستگیهای ادنتوئید شایعترین شکستگیهای ستون فقرات گردنی سالمندان هستند و مدیریت آن در افراد مسن چالش برانگیز است؛ همچنین این شکستگیها حدود 55 درصد از شکستگیهای محوری را تشکیل میدهند،و معمولاً نوع 2 هستند.اگرچه کشش محوری با دستکاری تحت فلوروسکوپی معمولاً در کاهش شکستگی های با جابجایی خفیف موفقیت آمیز است، اما ممکن است با جابجایی شدید شکست بخورد.جابجایی لانه های 6 میلی متری یا بیشتر با بیشترین خطر جوش نخوردن همراه است و بنابراین، نیاز به مداخله جراحی اولیه دارد.
📍شکستگیهای جابجاشده ادنتوئید نوع 2 با خطر بیشتر جوشنخوردن به دلیل قطع جریان خون و جابجایی همراه است. جابجاییهای خلفی قطعه C2 پروگزیمال نادر است.
🔰تظاهرات بالینی:
یک مرد 58 ساله 3 هفته پیش سابقه سقوط داشتهاست. او با شکایت از گردن درد شدید، سردرد ضربان دار و بی حسی که هر چهار اندام را در بر می گرفت، مراجعهکردهاست. معاینه عصبی بیمار، قدرت درجه 4/5 را در شانههای دوطرفه (ASIA Grade D) و هایپررفلکسی که هر چهار اندام را درگیر میکند (یعنی اسپاستیسیته درجه 2 که همه اندامها را درگیر میکند طبق مقیاس اصلاح شده اشورث) نشان میدهد.
🔰مطالعات رادیولوژیک:
رادیوگرافیهای جانبی و دهان باز، شکستگی ادنتوئید نوع 2 با جابجایی خلفی را نشان داد [شکل 1]. توموگرافی کامپیوتری (CT) یک قطعه ادنتوئید خلفی جابجا شده را نشان داد که در کانال نخاعی نشسته بود. جابجایی قوس C1 قدامی در پشت بدنه مهره ای محور وجود داشت. اسکن رزونانس مغناطیسی قطعه را نشان داد که طناب نخاعی را فشرده می کند [شکل 2]. سی تی آنژیوگرافی یک شریان مهره چپ غالب را نشان داد. هیچ شواهدی از آسیب عروقی وجود نداشت.
🔰کاهش باز از طریق رویکرد خلفی:
با مانیتورینگ عصبی و از طریق یک رویکرد خلفی خط میانی، کمپلکس آتلانتواکسیال در دسترس قرار گرفت. تحت فلوروسکوپی، پیچهای توده جانبی دو طرفه در ابتدا در توده های جانبی C1 عبور داده شدند. میلهها به پیچها متصل میشدند تا بتوانند از مانور رانش به جلو در حین کاهش استفاده کرد. تحت کنترل فلوروسکوپی، یک بالابرنده پریوستال بلانت و بلند از زیر توده جانبی C1 به مرز قدامی توده جانبی C2 در دو طرف عبور دادهشد تا جابجایی بین C1 و C2 اصلاح شود (یعنی با استفاده از مکانیزم کنسول). به طور همزمان، کشش طولی محافظتشده برای تصحیح غلبه در محل شکستگی ارائه شد. یک نیروی هدایتشده از قدام به میلهها از جنبه خلفی اعمال شد تا قطعه جابجاشده خلفی را به سمت جلو فشار دهد. سپس، پیچهای پدیکول دو طرفه در C2 و سپس یک همجوشی C1-C2 قراردادهشد.
🔰دوره بعد از عمل:
گردن درد بیمار پس از عمل جراحی بهبود یافت و معاینه عصبی بیمار نشان داد که عملکرد حرکتی درجه 4/5 در شانههای دوطرفه و کاهش اسپاستیسیتی درجه 2 (یعنی از درجه 4 قبلی) در هر چهار اندام مطابق با مقیاس اصلاح شده اشورث وجود دارد. بیمار به مدت 3 ماه از ناحیه گردن بیحرکت بود. بعد از یکسال، بیمار از نظر عصبی دست نخورده بود به جز اسپاستیسیتی درجه 1 باقیمانده و هایپررفلکسی که هر چهار اندام را درگیر میکرد. رادیوگرافی و سی تی اسکن در 1 سال بهبودی در محل شکستگی و همجوشی در مفاصل C1-C2 را نشان داد.
گرد آورنده: دکتر ساغر مومنی
مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association
مقالات مرتبط
سردرد تنشی Tension Headache
اختلالات سردرد به عنوان دومین و سومین اختلال متداول در سراسر جهان شناخته شدهاند، که نوع سردرد ناشی از تنش (TTH) و میگرن به عنوان متناسب با آنها شناخته میشوند. بیشتر افراد حداقل یک بار در زندگی خود سردرد تجربه میکنند. سردرد ناشی از تنش، متداولترین نوع سردرد اولیه است که با شیوع بالا و بار اقتصادی قابل توجهی همراه است.
سندروم یا بیماری تقاطع
سندرم تقاطع وضعیتی است که قسمت اول بداکتور پولیسیس لونگوس و اکستانسور پولیسیس برویسو دومکستانسور کارپی رادیالیس برویس/اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس, اکستنسورهای خلفی مچ را تحت تاثیر قرار می دهد.اصطکاک مکرر در محل اتصال که در آن تاندونهای کمپارتمان اول خلفی از روی کمپارتمان دوم عبور میکنند و تنوسینوویت ایجاد میکنند. این درد در ناحیه پروگزیمال و پشتی استیلوئید رادیال یا در فاصله 4 تا 6 سانتیمتری نزدیک به توبرکل لیستر مشاهده میشود. این سندرم معمولاً نتیجه تمرینات یا فعالیت های مکرر اکستنشن و فلکشن است. معمولاً در فعالیت های ورزشی مانند قایق رانی، اسکی، ورزش ها با راکت و اسب سواری دیده می شود. سندرم تقاطع یک تشخیص بالینی است، سونوگرافی اسکلتی عضلانی می تواند آن را تایید کند. مراحل اولیه تشخیص شامل معاینه فیزیکی متمرکز از آرنج، مچ دست و دست است.فناوری اولتراسوند پزشکی اسکلتی عضلانی در تشخیص و درمان می تواند کمک کند.معاینه 4 تا 6 سانتیمتری نزدیک به توبرکل لیستر قابل لمس باشد. کرپیتوس یک یافته بسیار رایج و مختص سندرم تقاطع در معاینه است.هنگام انجام تشخیص افتراقی، پروناسیون مقاوم که منجر به ایجاد مجدد درد بیمار میشود، همراه با یافتههای قابل لمس کرپیتوس در حدود 2 تا 3 سانتیمتر پروگزیمال استیلوئید رادیال، میتواند به تمایز تنوسینوویت سندرم دکوروان کمک کند. درمان، مدیریت محافظه کارانه با استراحت و اصلاح فعالیت است. تزریق کورتیکواستروئید و پرولوتراپی تحت هدایت سونوگرافی ازگزینه های تزریقی هستند، اروهای ضد التهابی در آسیب های حاد و تسکین درد مفید باشند. داروهای رایج ایبوپروفن، ناپروکسن، ملوکسیکام یا دیکلوفناک هستند. به طور معمول استراحت و اصلاح فعالیت موثرتر خواهد بود. دبریدمان و رهاسازی توسط جراحی اندیکاسیون دارد.