آناتومی شریان بازیلار
خلاصه مقاله
تغذیهی مغز که ارگانی سرشار از عروق مختلف است از ساختار خاصی تحت عنوان "حلقهی Willis" که توسط شاخههای انتهایی شریانهای کاروتید داخلی (ICAs) و شریانهای بیزیلار (BAs) تشکیل میشود، صورت میگیرد. حلقهی ویلیس یک ارتباط آناستوموزی بین شریان کاروتید و سیستم مهرهای-قاعدهای در تأمین خون مغز ایجاد میکند.
#با_مقاله_درس_بخوانیم
#Basilar_Artery_Anatomy_and_Branches
🧠 تغذیهی مغز که ارگانی سرشار از عروق مختلف است از ساختار خاصی تحت عنوان "حلقهی Willis" که توسط شاخههای انتهایی شریانهای کاروتید داخلی (ICAs) و شریانهای بیزیلار (BAs) تشکیل میشود، صورت میگیرد.
حلقهی ویلیس یک ارتباط آناستوموزی بین شریان کاروتید و سیستم مهرهای-قاعدهای در تأمین خون مغز ایجاد میکند.
🔰 شریان بیزیلار از به هم پیوستن شریانهای مهرهای راست و چپ در تقاطع پونتومدولاری تشکیل شده است. این شریان در سطح شکمی پل مغزی (تقاطع پونتومزنسفالیک) در ناودان میانهای کم عمق حرکت میکند و در لبهی فوقانی پل مغزی با تقسیم شدن به شریانهای مغزی خلفی که از بالای اعصاب اوکولوموتور حرکت میکنند، خاتمه مییابد.
🔰 شریان بیزیلار جزئی بسیار مهم از گردش خون خلفی مغز است و خون بسیاری از اجزای حیاتی آن را تأمین میکند.
🖇 منطقهی توزیع این شریان شامل مئاتوس گوش داخلی، نیمکرههای مخچه، مناطق Paramedian پل مغزی، شبکهی کوروئیدی بطن سوم و ستونهای مغزی است.
🖇 مناطقی که توسط شاخههای انتهایی شریان بیزیلار حمایت میشوند شامل هستههای تالاموس، جسم زانویی خارجی، شبکهی کوروئیدی، اپیفیز، مزانسفال و کورتکس بینایی اولیه هستند.
🔰 از آنجایی که قطع جریان خون به هر دلیلی و حتی برای مدتی کوتاه (هفت تا هشت دقیقه) میتواند آسیبهای شدید و برگشت ناپذیر به سلولهای مغزی که بسیار به کمبود اکسیژن حساس هستند، وارد کند، مورفولوژی نرمال شریان بیزیلار بخش مهمی از گردش خون مغزی به شمار میرود. تفاوتهای آناتومیکی در مورفولوژی شریان بیزیلار به عنوان عامل اتیولوژی برای بسیاری از شرایط بالینی و پاتولوژیک مثل آترواسکلروز، نارسایی عروق، ناهنجاریهای شریانی، حملات ایسکمیک گذرا و برخی سندرومها مثل سندروم والنبرگ، سندروم Medial medullary و وبر به شمار میرود.
🔰 شریان بیزیلار یک منطقهی مستعد برای تغییرات آترواسکلروتیک بین عروق داخل جمجمهای است. تظاهرات بالینی بیماریهای انسدادی شریان بیزیلار با توجه به محل و نوع انسداد تغییر میکند. برای مثال، انسداد بخش ابتدایی و میانی منجر به ناتوانی یک طرفه یا دو طرفهای پل مغزی شده در حالی که انسداد بخشهای انتهایی علائم ایسکمی مغز میانی و تالاموس را نشان میدهد.
🔰 طول متوسط شریان بیزیلار حدود 32 میلی متر با عرضی حدود 3.5 - 2.6 میلی متر است.
اگرچه تفاوتهای طول و موقعیت شریان میتواند به افزایش سن و یا تغییرات همودینامیک ارتباط داده شود، تغییرات مرتبط با الگوهای شاخههای شریانی اغلب منشأ مادرزادی داشته و دلایل جنین شناسی دارد.
طول و زاویهی تشکیل شریان بیزیلار میتواند بر جریان خون و تأثیرات همودینامیک آن بر دیوارهی عروق اثر گذار باشد. موقعیت تشکیل و خاتمه یافتن شریان هم میتواند بر پاتوژنز بیماریهای انسدادی، محل شروع آنوریسم و پیشرفت آن به یک آنوریسم دوکی شکل عظیم دلالت کند.
گردآورنده: دکتر مبینا محمدی کیا
مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association
مقالات مرتبط
الیگودندروگلیوما
الیگودندروگلیوما، جزو تومورهای اولیه نورواپیتلیال سیستم عصبی مرکزی است.منشاء الیگودندروگلیوما، الیگودندروسیت ها، نوعی از سلول های گلیال مغز است. براساس کرایتریای WHO برای طبقه بندی تومورهای CNS، به 2 نوع، الیگودندروگلیومای درجه 2 و الیگودندروگلیومای درجه 3(اناپلاستیک) تقسیم میشوند.نسبت بروز آن در مردان به زنان، از 1.1 تا 2 متغییر است. به لحاظ هیستوپاتولوژیک در الیگودندروگلیوما، صفحه هایی از هسته های گرد ایزومورفیک به همراه سیتوپلاسم شفاف دیده میشود که با نام کلاسیک"تخم مرغ سرخ شده شناخته میشود. اجسام پساوما و کلسیفیکاسیون های منتشر در تومور وجود دارند.در الیگودنروگلیومای درجه 3، آتیپی هسته ای و نکروز، پرولیفراسیون میکروواسکولار، دانسیته ی بالای سلولی، اشکالی میتوز سلولی نیز دیده میشود.سی تی اسکن بدون کنتراست(NECT) برای ارزیابی علائم غیر اختصاصی سیستم عصبی مرکزی است.الیگودندروگلیوما در CT scan بصورت توده ی حاشیه اMRI وسعت تومور و ماهیت ارتشاحی آن را نشان دهد. در توالی T2 ، بصورت Hypointense و در توالی T1 بصورت، Hyperintense دیده می شود. تقویت شدن تومور با کنتراست اغلب در MRI بصورت هموژن یا Patchy و Ring enhancement نشان دهنده ی تهاجمی بودن تومور و پروگنوز بد آن است.ی هایپودنس یا ایزودنس در کورتکس و ماده ی سفید ساب کورتیکال دیده میشود.تشخیص براساس علائم بالینی، تصویربرداری، ارزیابی هیستوپاتولوژی و مارکر های ژنتیکی IDH1 و IDH2 است. تشخیص های افتراقی الیگوندروگلیوما شامل آستروسیتومای منتشر، گلیوبلاستوما، تومور های نورواپیتلیال دیس امبریوپلاستیک، گانگلیوما و تومورهای مولتی ندولار و واکوئل کننده ی نورونی است. علائم آن غیراختصاصی اند. شایع ترین علامت بالینی ان، تشنج پارشیال ساده یا کمپلکس یا جنرالیزه رخ میدهد.سردرد، تغیییر وضعیت ذهنی، سرگیجه، تهوع، شکایت بینایی و ضعف نورولوژیک فوکال از علائم دیگر است.بطور کلی هر فرد با تشنج جدید یا نقص عصبی فوکال باید تحت تصویربرداری CNS قرار گیرد. درمان الیگودندروگلیوما چندعاملی است و شامل روش های جراحی، شیمی درمانی و رادیوتراپی است. برداشت کامل تومور اولین انتخاب برای درمان اولیه ی الیگودندروگلیوما است و بیوپسی،برای افزایش Survival و تائید تشخیص تومور و نوع آن بکار می رود. تعیین نوع روش جراحی با توجه به محل تومور، بیماری های زمینه ای بستگی دارد. ادامه ی درمان بیمار براساس پروگنوز وی تعیین میشود: در صورت سن کمتر از 40 سال، الیگودندروگلیومای درجه 2 و یا عدم وجود اختلالات نورولوژیک در بیمار، ادامه ی درمان بصورت انتظاری یا رادیوتراپی و کموتراپی با تموزولوماید انجام میشود. ولی در صورت سن بالای 40 سال، الیگودندروگلیومای درجه 3، وجود اختلالات نورولوژیک و یا وجود باقی مانده ی تومور در CNS، ادامه ی درمان رادیوتراپی و کموتراپی با تموزولوماید است.
درباره ی AVM Arterio Venous Malformation
AVM در واقع اشکال در شکل گیری بستر عرپقی در مغز است که شریان ها بدون بستر مویرگی به ورید میریزند و باعث کلافک عروقی میشوند…