آناتومی شریان بازیلار
خلاصه مقاله
تغذیهی مغز که ارگانی سرشار از عروق مختلف است از ساختار خاصی تحت عنوان "حلقهی Willis" که توسط شاخههای انتهایی شریانهای کاروتید داخلی (ICAs) و شریانهای بیزیلار (BAs) تشکیل میشود، صورت میگیرد. حلقهی ویلیس یک ارتباط آناستوموزی بین شریان کاروتید و سیستم مهرهای-قاعدهای در تأمین خون مغز ایجاد میکند.
#با_مقاله_درس_بخوانیم
#Basilar_Artery_Anatomy_and_Branches
🧠 تغذیهی مغز که ارگانی سرشار از عروق مختلف است از ساختار خاصی تحت عنوان "حلقهی Willis" که توسط شاخههای انتهایی شریانهای کاروتید داخلی (ICAs) و شریانهای بیزیلار (BAs) تشکیل میشود، صورت میگیرد.
حلقهی ویلیس یک ارتباط آناستوموزی بین شریان کاروتید و سیستم مهرهای-قاعدهای در تأمین خون مغز ایجاد میکند.
🔰 شریان بیزیلار از به هم پیوستن شریانهای مهرهای راست و چپ در تقاطع پونتومدولاری تشکیل شده است. این شریان در سطح شکمی پل مغزی (تقاطع پونتومزنسفالیک) در ناودان میانهای کم عمق حرکت میکند و در لبهی فوقانی پل مغزی با تقسیم شدن به شریانهای مغزی خلفی که از بالای اعصاب اوکولوموتور حرکت میکنند، خاتمه مییابد.
🔰 شریان بیزیلار جزئی بسیار مهم از گردش خون خلفی مغز است و خون بسیاری از اجزای حیاتی آن را تأمین میکند.
🖇 منطقهی توزیع این شریان شامل مئاتوس گوش داخلی، نیمکرههای مخچه، مناطق Paramedian پل مغزی، شبکهی کوروئیدی بطن سوم و ستونهای مغزی است.
🖇 مناطقی که توسط شاخههای انتهایی شریان بیزیلار حمایت میشوند شامل هستههای تالاموس، جسم زانویی خارجی، شبکهی کوروئیدی، اپیفیز، مزانسفال و کورتکس بینایی اولیه هستند.
🔰 از آنجایی که قطع جریان خون به هر دلیلی و حتی برای مدتی کوتاه (هفت تا هشت دقیقه) میتواند آسیبهای شدید و برگشت ناپذیر به سلولهای مغزی که بسیار به کمبود اکسیژن حساس هستند، وارد کند، مورفولوژی نرمال شریان بیزیلار بخش مهمی از گردش خون مغزی به شمار میرود. تفاوتهای آناتومیکی در مورفولوژی شریان بیزیلار به عنوان عامل اتیولوژی برای بسیاری از شرایط بالینی و پاتولوژیک مثل آترواسکلروز، نارسایی عروق، ناهنجاریهای شریانی، حملات ایسکمیک گذرا و برخی سندرومها مثل سندروم والنبرگ، سندروم Medial medullary و وبر به شمار میرود.
🔰 شریان بیزیلار یک منطقهی مستعد برای تغییرات آترواسکلروتیک بین عروق داخل جمجمهای است. تظاهرات بالینی بیماریهای انسدادی شریان بیزیلار با توجه به محل و نوع انسداد تغییر میکند. برای مثال، انسداد بخش ابتدایی و میانی منجر به ناتوانی یک طرفه یا دو طرفهای پل مغزی شده در حالی که انسداد بخشهای انتهایی علائم ایسکمی مغز میانی و تالاموس را نشان میدهد.
🔰 طول متوسط شریان بیزیلار حدود 32 میلی متر با عرضی حدود 3.5 - 2.6 میلی متر است.
اگرچه تفاوتهای طول و موقعیت شریان میتواند به افزایش سن و یا تغییرات همودینامیک ارتباط داده شود، تغییرات مرتبط با الگوهای شاخههای شریانی اغلب منشأ مادرزادی داشته و دلایل جنین شناسی دارد.
طول و زاویهی تشکیل شریان بیزیلار میتواند بر جریان خون و تأثیرات همودینامیک آن بر دیوارهی عروق اثر گذار باشد. موقعیت تشکیل و خاتمه یافتن شریان هم میتواند بر پاتوژنز بیماریهای انسدادی، محل شروع آنوریسم و پیشرفت آن به یک آنوریسم دوکی شکل عظیم دلالت کند.
گردآورنده: دکتر مبینا محمدی کیا
مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association
مقالات مرتبط
جراحی مغز و اعصاب عملکردی چیست؟ Functional Neurosurgery
جراحی مغز و اعصاب عملکردی یکی از فلوشیپ های جراحی اعصاب است
هماتوم ساب دورال مزمن
هماتوم ساب دورل یا خون مردگی زیر سخت شامه، نوعی هماتوم است که در آن مقداری از خون، بین لایه های داخلی سخت شامه و عنکبوتیه مننژ های اطراف مغز تجمع می کند.ممکن است باعث افزایش فشار داخل جمجمه گردد که این مسئله سبب فشردگی و آسیب به بافت های ظریف مغز می شود.علائم و نشانه های هماتوم حاد در عرض چند دقیقه ظاهر شوند، تا دو هفته نیز به تعویق بیفتند. علائم هماتوم ساب دورال مزمن معمولاً بیش از سه هفته پس از آسیب به تعویق می افتد. اگر خونریزی ها به مغز فشار وارد کند، علائم افزایش فشار داخل جمجمه یا آسیب مغزی وجود خواهد داشت. سایر علائم هماتوم ساب دورال: از دست دادن هوشیاری یا نوسان سطوح هوشیاری - تحریک پذیری – تشنج – درد - بی حسی - سردرد (ثابت یا نوسانی) – سرگیجه – سرگردانی – فراموشی - ضعف یا بی حالی - حالت تهوع یا استفراغ - از دست دادن اشتها - ناتوانی در صحبت کردن یا گفتار نامفهوم - آتاکسی یا مشکل در راه رفتن - از دست دادن کنترل عضلانی - تغییر الگوهای تنفسی - کاهش شنوایی یا صدای زنگ در گوش (وزوز گوش) - تاری دید - انحراف چشم یا حرکت غیر طبیعی چشم می باشد.هماتوم ساب دورال در اثر ضربه به سر ایجاد می شود، و ورید های کوچک را پاره می کند.خونریزی های ساب دورال از آسیب های برشی ناشی از نیروهای چرخشی یا خطی مختلف است. آتروفی مغزی طول وریدهای پل را بین دو لایه مننژیال و پارگی توسط نیروهای برشی را افزایش میدهد.هماتوم ساب دورال اغلب در اطراف بالا و کناره های لوب فرونتال و جداری و در حفره جمجمه خلفی و در نزدیکی فالکس سربری و تنتوریوم مخچه نیز رخ دهند. هماتوم های ساب دورال می توانند در امتداد داخل جمجمه منبسط شوند و شکل مقعری را ایجاد کنند که منحنی مغز را دنبال می کند. در سی تی اسکن، هماتوم های ساب دورال به طور کلاسیک هلالی شکل هستند و سطحی مقعر دور از جمجمه و در مراحل اولیه خونریزی ظاهری محدب دارند.درمان هماتوم ساب دورال به اندازه و سرعت رشد آن بستگی دارد. هماتوم های ساب دورال کوچک را می توان با نظارت دقیق مدیریت کرد؛ زیرا لخته خون به طور طبیعی جذب می شود.می توان با وارد کردن یک کاتتر کوچک از طریق سوراخی که در جمجمه ایجاد شده و مکیدن هماتوم نیز آن را درمان کرد. هماتوم های بزرگ یا علامت دار نیاز به کرانیوتومی دارند. عوارض بعد از عمل می تواند شامل افزایش فشار داخل جمجمه، ادم مغزی، خونریزی جدید یا مکرر، عفونت و تشنج باشد. افراد مبتلا به هماتوم ساب سادورال مزمن (CSDH) با علائم کم یا بدون علائم یا خطر بالای عارضه در حین جراحی ممکن است با داروهایی مانند آتورواستاتین، دگزامتازون و مانیتول به طور محافظه کارانه درمان شوند. مهارکننده ردوکتاز HMG-CoA مانند آتورواستاتین می تواند حجم هماتوم را کاهش داده و عملکرد عصبی را در هشت هفته بهبود بخشد و خطر عود در CSDH را کاهش دهد. دگزامتازون، زمانی که همراه با درناژ جراحی استفاده شود، ممکن است میزان عود هماتوم ساب دورال را کاهش دهد. هماتوم ساب دورال مزمن بر اساس تراکم آن در سی تی اسکن مغز طبقه بندی می شود : A: نوع بالا، B: نوع ایزو، C: نوع پایین، D: نوع مختلط.