آسیب طناب نخاعی قدامی
خلاصه مقاله
سندرم طناب قدامی یک سندرم طناب نخاعی ناقص است که در درجه اول ، دو سوم قدامی نخاع را درگیر می کند. و منجر به فلج حرکتی، از دست دادن درد و احساس دما در سطح ضایعه و زیر آن می شود. بیماران همچنین ممکن است کمردرد و اختلال عملکرد اتونوم مانند افت فشار خون، روده یا مثانه نوروژنیک و اختلال عملکرد جنسی را تجربه کنند. شدت اختلال عملکرد حرکتی می تواند متفاوت باشد و منجر به پاراپلژی شود.
#با_مقاله_درس_بخوانیم
#آسیب_طناب_نخاعی_قدامی
✅سندرم طناب قدامی یک سندرم طناب نخاعی ناقص است که در درجه اول ، دو سوم قدامی نخاع را درگیر می کند. و منجر به فلج حرکتی، از دست دادن درد و احساس دما در سطح ضایعه و زیر آن می شود. بیماران همچنین ممکن است کمردرد و اختلال عملکرد اتونوم مانند افت فشار خون، روده یا مثانه نوروژنیک و اختلال عملکرد جنسی را تجربه کنند. شدت اختلال عملکرد حرکتی می تواند متفاوت باشد و منجر به پاراپلژی شود.
✅این سندرم به دلیل ایسکمی یا کاهش جریان خون در شریان نخاعی قدامی(ASA) ایجاد می شود که خون را به مناطق آسیب دیده نخاع می رساند. ASA از شریان های مهره ای دو طرفه تشکیل شده و در امتداد شیار میانی قدامی طناب نخاعی قرار دارد. بزرگترین شریان رادیکولار به نام شریان Adamkiewicz به تامین خون کمک می کند. ASA خون را به شاخ های قدامی و جانبی طناب نخاعی و همچنین مجاری اسپینوتلامیک و قشر نخاعی می رساند.
✅ایسکمی ASA منجر به اختلال عملکرد این نواحی و در نتیجه علائم مشخصه سندرم طناب قدامی می شود. شدت و وسعت علائم به محل و میزان ایسکمی بستگی دارد. اگر ایسکمی ناحیه ای که شاخ های جانبی را در بر می گیرد، علائم اتونومیک وجود نداشته باشد. با این حال، سایر عملکردهای حسی، مانند حس عمقی، حس ارتعاشی، تشخیص دو نقطه ای و لمس ظریف، تحت تأثیر قرار نمی گیرند زیرا توسط مناطق مختلف نخاع کنترل می شوند.
📎به طور کلی، سندرم طناب قدامی با نقص حرکتی و حسی خاص ناشی از ایسکمی در شریان نخاعی قدامی مشخص می شود.
📚 منابع: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32644543/#:~:text=Anterior%20cord%20syndrome%20is%20an,the%20level%20of%20the%20lesion.
گرد آورنده: دکتر علی علیپور
✨شکوه دنیای اعصاب در انجمن علمی دانشجویی جراحی اعصاب
با ما همراه باشید.✨
🆔English:@NeurosurgeryAssociation
🆔Persian:@Neurosurgery_Association
مقالات مرتبط
فتق دیسک قفسه سینه
درد نخاع سینهای معمولاً از درد نخاع گردنی یا کمری شدت کمتری دارد اما به همان اندازه شایع میباشد. با این حال، مشکلاتی را که در دیگر نواحی نخاع ممکن است پیش بیاید، به وجود نمیآورد. به همین دلیل، درد ناحیهی قفسهی سینه معمولاً به عنوان درد پایین کمر یا پا نادیده گرفته میشود. فتق دیسک توراسیک (TDH) یک واقعهی نادر است. به دلیل وجود دندهها در ناحیهی سینه، نخاع این بخش تقریباً بیحرکت است. به دلیل قطر کوچک کانال نخاعی سینهای، فتق در بیشتر کیسها منجر به مایلوپاتی میشود. TDH ممکن است شرایط مختلفی را بر اساس سطح و شدت درگیری تقلید کند.
الیگودندروگلیوما
الیگودندروگلیوما، جزو تومورهای اولیه نورواپیتلیال سیستم عصبی مرکزی است.منشاء الیگودندروگلیوما، الیگودندروسیت ها، نوعی از سلول های گلیال مغز است. براساس کرایتریای WHO برای طبقه بندی تومورهای CNS، به 2 نوع، الیگودندروگلیومای درجه 2 و الیگودندروگلیومای درجه 3(اناپلاستیک) تقسیم میشوند.نسبت بروز آن در مردان به زنان، از 1.1 تا 2 متغییر است. به لحاظ هیستوپاتولوژیک در الیگودندروگلیوما، صفحه هایی از هسته های گرد ایزومورفیک به همراه سیتوپلاسم شفاف دیده میشود که با نام کلاسیک"تخم مرغ سرخ شده شناخته میشود. اجسام پساوما و کلسیفیکاسیون های منتشر در تومور وجود دارند.در الیگودنروگلیومای درجه 3، آتیپی هسته ای و نکروز، پرولیفراسیون میکروواسکولار، دانسیته ی بالای سلولی، اشکالی میتوز سلولی نیز دیده میشود.سی تی اسکن بدون کنتراست(NECT) برای ارزیابی علائم غیر اختصاصی سیستم عصبی مرکزی است.الیگودندروگلیوما در CT scan بصورت توده ی حاشیه اMRI وسعت تومور و ماهیت ارتشاحی آن را نشان دهد. در توالی T2 ، بصورت Hypointense و در توالی T1 بصورت، Hyperintense دیده می شود. تقویت شدن تومور با کنتراست اغلب در MRI بصورت هموژن یا Patchy و Ring enhancement نشان دهنده ی تهاجمی بودن تومور و پروگنوز بد آن است.ی هایپودنس یا ایزودنس در کورتکس و ماده ی سفید ساب کورتیکال دیده میشود.تشخیص براساس علائم بالینی، تصویربرداری، ارزیابی هیستوپاتولوژی و مارکر های ژنتیکی IDH1 و IDH2 است. تشخیص های افتراقی الیگوندروگلیوما شامل آستروسیتومای منتشر، گلیوبلاستوما، تومور های نورواپیتلیال دیس امبریوپلاستیک، گانگلیوما و تومورهای مولتی ندولار و واکوئل کننده ی نورونی است. علائم آن غیراختصاصی اند. شایع ترین علامت بالینی ان، تشنج پارشیال ساده یا کمپلکس یا جنرالیزه رخ میدهد.سردرد، تغیییر وضعیت ذهنی، سرگیجه، تهوع، شکایت بینایی و ضعف نورولوژیک فوکال از علائم دیگر است.بطور کلی هر فرد با تشنج جدید یا نقص عصبی فوکال باید تحت تصویربرداری CNS قرار گیرد. درمان الیگودندروگلیوما چندعاملی است و شامل روش های جراحی، شیمی درمانی و رادیوتراپی است. برداشت کامل تومور اولین انتخاب برای درمان اولیه ی الیگودندروگلیوما است و بیوپسی،برای افزایش Survival و تائید تشخیص تومور و نوع آن بکار می رود. تعیین نوع روش جراحی با توجه به محل تومور، بیماری های زمینه ای بستگی دارد. ادامه ی درمان بیمار براساس پروگنوز وی تعیین میشود: در صورت سن کمتر از 40 سال، الیگودندروگلیومای درجه 2 و یا عدم وجود اختلالات نورولوژیک در بیمار، ادامه ی درمان بصورت انتظاری یا رادیوتراپی و کموتراپی با تموزولوماید انجام میشود. ولی در صورت سن بالای 40 سال، الیگودندروگلیومای درجه 3، وجود اختلالات نورولوژیک و یا وجود باقی مانده ی تومور در CNS، ادامه ی درمان رادیوتراپی و کموتراپی با تموزولوماید است.