Intracerebral Hemorrhage
خلاصه مقاله
Intracerebral hemorrhage (ICH) دومین علت سکته مغزی میباشد که بعد سکته ایسکمیک قرار میگیرد
#با_کیس_درس_بخوانیم
#Intracerebral_Hemorrhage
🔰معرفی بیماری:
اینتراسربرال هموریج (ICH) دومین علت سکته مغزی
میباشد که بعد سکته ایسکمیک قرار میگیرد اما بخش قابل توجهی از مورتالیتی هایی با علل Cerebrovascular را به خودش اختصاص میدهد . همانطور که که از نام این بیماری مشخص است خونریزی داخل مغز رخ میدهد که معمولا به علت پاره شدن یکی از شریان های مغزی میباشد . در نتیجه آن فشار داخل مغز (ICP) بالا میرود که میتواند به آسیب های مغزی منجر شود. هدف در درمان اولیه این است که نگذاریم وسعت خونریزی بیشتر شود، مانیتورینگ و مدیریت افزایش ICP باید صورت بگیرد و همچنین درصورت لزوم از عوارض مدیکال و نورولوژیکال جلوگیری شود.
در منیج اولیه بیماری باید تمام دارو های ضدانعقاد و ضد پلاکت قطع شوند و دارو هایی که اثر آنها را از بین میبرند فورا تجویز گردد به طور مثال اگر بیمار وارفارین مصرف میکرده است ویتامین K اوردر میشود.
بیمارانی که دچار ICH حاد شده اند همواره در ریسک گسترش خونریزی و یا بازگشت خونریزی قرار دارند که بیشتر اوقات در اولین ساعات پس از شروع خونریزی رخ میدهد.
بیشتر شدن ICH میتواند باعث تخریب نورولوژیک و بالا رفتن شانس افزایش ICP بشود . استراتژی های مختلف مدیکال و سرجیکال برای منیج این بیماران درصورت افزایش ICP باید در نظر گرفته شود.
🔰شرح کیس :
خانم ۶۴ سال بدون سابقه مرتبط، به دنبال از دست دادن ناگهانی هوشیاری به اورژانس مراجعه کردند هیچگونه سابقه تروما اخیر به سر وجود نداشت. در معاینه بیمار GCS ۳ داشت ، هردو مردمک گشاد بودند و کمی به نور عکس العمل نشان میدادند. در CT اسکن هماتوم وسیع اینتراسربرال دیده شد که در ناحیه فرونتوتمپورال راست قرار داشت همچنین خونریزی بطنی دیده شد. به دلیل مجاورت هماتوم با فیشر سیلوین آنژیوگرافی مغزی انجام شد. هیچ آنوریسمی در شریان سربرال میانی یافت نشد اما به خاطر افزایش ICP ، بازگشت کانترست به داخل شریال کاروتید خارجی رخ داده و یک آنوریسم سکولار در شاخه شریان منژیال میانی سمت راست درمقابل هماتوم دیده شد.
بیمار تحت جراحی قرار گرفت کرانیوتومی پترونیال سمت راست انجام شد با باز شدن دورا یک خونریزی فعال منشا گرفته از شریان منژیال میانی دیده شد که جلوی خونریزی گرفته شد و ICH تخلیه گردید.
در پست آپ بیمار با افزایش بسیار زیاد ICP مواجه شد و مرگ مغزی ۲۴ ساعت بعد اعلام گردید.
🔰بحث
آنوریسم های تروماتیک شریان مننژیال نادر هستند و باید آنها را از آنوریسم های واقعی غیرتروماتیک افتراق داد. آنوریسم های تروماتیک معمولا با شکستگی های جمجمه همراهی دارند از منظر بافت شناسی انوریسم های کاذب هیچکدام از لایه های شریان را دربر نمیگیرند. از طرفی دیگر آنرویسم های واقعی غیرتروماتیک همان ویژگی های بافتی آنوریسم های ارثی شریانی را دارند موضوع مهمی که وجود دارد این است که این آنوریسم های واقعی غیر تروماتیک همواره با یکی از بیماری های پاژه ، هایپرتنشن شریانی، مالفورماسیون های شریانی وریدی لایه دورا ، مننژیوما ، کاورنوس همانژیوم های جمجمه ، بیماری مویامویا، گرفتگی عروق مغزی و یا ایمپلنت ابنورمال شریان مننژیال همراهی دارد. این بیماری ها دلیل استرس های هموداینامیکی هستند که روی دیواره عروق مننژیال وارد میشود که درنهایت باعث آنوریسم شریانی میگردد. تقریبا تمام آنوریسم ها از شریان مننژیال میانی یا یکی از دو شاخه آن منشا میگیرند. سیر طبیعی آنوریسم های تروماتیک کاملا شناخته شده نیست ، تصور میشود که بعد از یک پارگی محدود شریان مننژیال که آنقدر بزرگ نیست که بتواند تبدیل به یک هماتوم اپیدورال حاد شود به وجود می آید.
🔰نتیجه گیری:
هرچند نادر، آنوریسم های مننژیال تروماتیک باید به عنوان یکی از علل ICH در نظر گرفته شوند و به دلیل پتانسیل بالایی که برای به وجود آوردن مرگ و میر و آسیب های دائمی دارند باید سریعا تشخیص داده شده و درمان شوند.
گردآورنده : دکتر پوریا دلبری
ادیتور: دکتر مهدی مهماندوست
مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association
مقالات مرتبط
سندرم براون سکوارد به دنبال زخم ضربه خنجری به ستون فقرات قفسه سینه
یک مرد ۲۸ ساله با سابقه سوء مصرف مواد مخدر، پس از یک حادثه خشونت آمیز، دچار چندین آسیب شد که منجر به تشخیص سندرم برون-سیکرد (BSS) شد. سندرم برون-سکوآرد یک شکل نادر از آسیب نخاعی ناقص است که با فلج نورون حرکتی فوقانی یک طرفه و از دست دادن پریوستپشن (آگاهی از بدن) با نقص درد و حس دمای طرف مقابل ناشی از نیمسوز یا آسیب جانبی به نخاع مشخص میشود
کنسر غده پینه آل
غده پینهآل یا غده کاجی یا غده اپیفیز یا غده صنوبری تودهٔ بافتی مخروطیشکل کوچکی است که در خط وسط مغز، در قسمت فوقانی مرز خلفی بطن سوم قرار دارد. در نمای تاجی، غده در زیر چنبره جسم پینه ای و بالا و خلف تکتوم مغز میانی قرار دارد. این غده درونریز و متشکل از سلولهای پینهآل و بینابینی میباشد و در عمق مغز (دیانسفال) و در بین دو نیمکره چپ و راست مخ قرار دارد. هورمون ملاتونین و سروتونین را ترشح میکند. سلول های اصلی غده صنوبری پینه آلوسیت ها هستند. ساختارهای تشریحی مهم در مجاورت غده صنوبری عبارتند از: قدامی: بطن سوم - قدامی فوقانی: هسته هابنولار - فوقانی: وریدهای داخلی مغز، ورید جالینوس ، استریا مدولاریس، چنبره جسم پینه ای و velum interpositum - خلفی تحتانی: مخزن مخچه فوقانی - پایین: کولیکول های فوقانی مغز میانی - قدامی تحتانی: کمیسور خلفی. علت تومورهای غده صنوبری بر اساس طبقه بندی هیستوپاتولوژیک: تومورهای پارانشیم صنوبری - پینهوسیتوم - تومور پارانشیم پینه آل با تمایز متوسط - پینهئوسیتوم - تومور پاپیلاری ناحیه پینه آل - تومورهای سلول زایا - تومورهای سلول زایای ژرمینوماتوز - تومورهای سلول زایای غیر ژرمینوماتوز - کارسینوم جنینی - تراتوم نابالغ و بالغ ، ... می توان نام برد. تومورهای سلول زایا با سندرم کلاین فلتر، سندرم داون و نوروفیبروماتوز نوع 1 ارتباطی وجود دارد. هم چنین بر اساس هیستواتولوژی پینه آل را می توان به :پینهئوسیتوم - تومورهای پارانشیمی پینه آل با تمایز متوسط - تومور پاپیلاری ناحیه پینه آل - پینئوبلاستوم - ژرمینوما تقسیم بندی کرد. تظاهرات بالینی برای همه تومورهای ناحیه پینه آل ثانویه به هیدروسفالی انسدادی و فشرده سازی تکتوم است مانند : هیدروسفالی - سه گانه کوشینگ - تورم دو طرفه عصب بینایی - فلج دو طرفه عصب ششم - فشرده سازی تکتوم (سندرم پارینو) - اختلال در دید رو به بالا و دید رو به پایین - فشرده سازی مرکز نگاه عمودی در هسته بینابینی medial longitudinal fasciculu - تفکیک نور نزدیک - فشرده سازی هسته پرتکتال در کولیکول فوقانی - نیستاگموس همگرایی - جمع شدن پلک - آسیب به رشته های فوق هسته ای عصب سوم در مغز میانی خلفی. از تست های تشخیصی شامل AFP، b-HCG و آلکالین فسفاتاز جفتی می باشند. تجزیه و تحلیل CSF، که در صورت عدم وجود هیدروسفالی یا با پونکسیون کمری، برای اکثر تومورها مفید است. تصویربرداری : (MRI) با و بدون افزایش گادولینیوم استاندارد طلایی ارزیابی تومورهای ناحیه پینه آل است. با این حال، اگر در دسترس نباشد، CT ( کلسیفیکاسیون در غده صنوبری بزرگسالان )، آنژیوگرافی و سونوگرافی (در نوزادان) نقش دارند. متاستاز CSF را می توان در پینئوبلاستوما (متاستاز دیستال ) و در ژرمینوم ها (متاستاز پروگزیمال) مشاهده کرد. برای درمان : در صورت عدم وجود هیدروسفالی --> تومور مارکرهای به دست آمده --> در صورت مثبت بودن --> درمان براساس آسیب شناسی: • اگر تشخیص منفی : بیوپسی (استریوتاکتیک، آندوسکوپی). یا رزکسیون (بر اساس یافته های اولیه رادیوگرافی یا یافته های پاتولوژی) • در صورت وجود هیدروسفالی --> انحراف مایع CSF؛ بهترین گزینه آندوسکوپی ونتریکولوستومی سوم (همیشه در طول ETV بیوپسی رااز قسمت خلفی بطن سوم انجام دهید) --> ونتریکولوستومی آندوسکوپی سوم برداشتن و جراحی: تمام تومورهای پارانشیم پینه آل, تراتوم بالغ, تومور باقیمانده پس از شیمی درمانی + رادیوتراپی تشخیص های افتراقی:ضایعات غیر نئوپلاستیک کیستیک- کیست پینه آل - cavum veli interpositum - کیست عنکبوتیه - تومورهای پارانشیم صنوبری - تومورهای سلول زایا - تومورهای ناحیه پینه آل تومور می تواند منجر به عوارض مختلفی شود: اختلال عملکرد هیپوتالاموس و غدد درون ریز - اختلال در عملکرد حرکت خارج چشم - خونریزی - انفارکتوس وریدی - تشنج - همی پارزی - آتاکسی