انجمن علمی جراحی مغز و اعصاب

خون ریزی داخل جمجمه ای

07 آذر 1403
زمان مطالعه: 2 دقیقه
726 بازدید
خون ریزی داخل جمجمه ای

خلاصه مقاله

خونریزی داخل‌جمجمه‌ای (ICH) ناشی از خونریزی درون بافت مغز است .سکته زمانی رخ می‌دهد که  ، جریان اکسیژن و خون رسانی به مغز دچار اختلال میشود . شایع‌ترین علل ICH شامل فشار خون بالا، ناهنجاری‌های شریانی-وریدی و ضربه به سر هستند. اقدامات درمانی با هدف متوقف کردن خونریزی، تخلیه لخته خون (هماتوم) و کاهش فشار بر روی مغز انجام میشود .

#پاسخ_کیس
#Frontoparietal_Large_ICH

🔷بررسی کلی

خونریزی داخل‌جمجمه‌ای (ICH) ناشی از خونریزی درون بافت مغز است .سکته زمانی رخ می‌دهد که  ، جریان اکسیژن و خون رسانی به مغز دچار اختلال میشود . شایع‌ترین علل ICH شامل فشار خون بالا، ناهنجاری‌های شریانی-وریدی و ضربه به سر هستند. اقدامات درمانی با هدف متوقف کردن خونریزی، تخلیه لخته خون (هماتوم) و کاهش فشار بر روی مغز انجام میشود .


🔷خونریزی داخل‌جمجمه‌ای (ICH) چیست؟

سرخرگ‌های کوچک خون را به نواحی عمیق مغز می‌رسانند. فشار خون بالا (هیپرتنسیون) می‌تواند باعث پارگی این سرخرگ‌هایی که  دیواره نازکی دارند، شود و منجر به نشت خون در فضای داخل جمجمه شود . خون لخته شده و تجمع مایعات درون جمجمه ، فشار را افزایش می‌دهد که می‌تواند مغز را به استخوان بفشارد یا باعث جابجایی و هرنیاسیون آن شود. با نشت خون به داخل مغز، ناحیه‌ای که توسط آن سرخرگ تغذیه می‌شد، اکنون از خون غنی از اکسیژن محروم می‌شود - که به آن سکته گفته می‌شود. با مرگ سلول‌های خونی که درون لخته هستند ، سموم آزاد می‌شوند که به طور بیشتری به سلول‌های مغزی در ناحیه اطراف هماتوم آسیب می‌زنند.

خونریزی داخل‌جمجمه‌ای می‌تواند نزدیک به سطح یا در نواحی عمیق مغز رخ دهد. گاهی اوقات خونریزی‌های عمیق می‌توانند به بطن‌ها، (فضاهای پر از مایع در مرکز مغز)گسترش یابند. انسداد گردش طبیعی مایع مغزی-نخاعی (CSF) می‌تواند بطن‌ها را بزرگ کند (هیدروسفالی) و منجر به از دست دادن هوشیاری شود.



🔷چگونه تشخیص انجام می‌شود؟
زمانی که فردی با مشکوک به خونریزی مغزی به اورژانس منتقل می‌شود، پزشکان سعی می‌کنند تا جایی که ممکن است درباره علائم، مشکلات پزشکی فعلی و قبلی، داروها و تاریخچه خانوادگی او اطلاعات کسب کنند. وضعیت فرد به سرعت ارزیابی می‌شود. آزمایش‌های تشخیصی به تعیین منبع خونریزی کمک خواهند کرد.

سی‌تی‌اسکن (CT scan) یک روش تصویربرداری غیرتهاجمی است که از اشعه ایکس برای بررسی ساختارهای آناتومیکی درون مغز و شناسایی هرگونه خونریزی استفاده می‌کند. آنژیوگرافی سی‌تی (CT angiography) شامل تزریق ماده کنتراست به جریان خون برای مشاهده شریان‌های مغز است.

آنژیوگرام (Angiogram) یک روش تهاجمی است که در آن یک کاتتر به داخل یک شریان وارد شده و از طریق رگ‌ها به سمت مغز هدایت می‌شود. پس از قرار گرفتن کاتتر در محل، رنگ کنتراست به جریان خون وارد میشود و تصاویر اشعه ایکس گرفته می‌شود.

اسکن ام‌آر‌آی (MRI scan) یک آزمایش غیرتهاجمی است که از میدان مغناطیسی و امواج رادیویی برای ارائه تصویری دقیق از بافت‌های نرم مغز استفاده می‌کند. ام‌آر‌آی آنژیوگرافی (MRA) شامل تزریق ماده کنتراست به جریان خون برای بررسی رگ‌های خونی و همچنین ساختارهای مغز است.


🔶چه درمان‌هایی در دسترس هستند؟

درمان ممکن است شامل اقدامات نجات‌دهنده زندگی، تسکین علائم و پیشگیری از عوارض باشد. پس از شناسایی علت و محل خونریزی، درمان مدیکال یا جراحی انجام می‌شود تا خونریزی متوقف شود، لخته خون حذف شود و فشار روی مغز کاهش یابد. اگر بدون درمان باقی بماند ، مغز در نهایت طی چند هفته لخته خون را جذب خواهد کرد - با این حال، آسیب‌های وارده به مغز که ناشی از فشار داخل جمجمه (ICP) هستند و مسمومیت ناشی از وجود خون در بافت مغز  ، ممکن است غیرقابل بازگشت باشد.

به طور کلی، بیماران با خونریزی‌های کوچک (<10 cm³) و نواقص حداقلی به صورت پزشکی درمان می‌شوند. بیماران با خونریزی‌های مخچه‌ای (>3 cm³) که در حال بدتر شدن هستند یا دچار فشردگی ساقه مغز و هیدروسفالی هستند، به سرعت تحت درمان جراحی برای برداشتن هماتوم قرار می‌گیرند. بیماران با خونریزی‌های بزرگ لوبی (>50 cm³) که در حال بدتر شدن هستند، معمولاً تحت عمل جراحی برای برداشتن هماتوم قرار می‌گیرند.


🔷بهبودی و پیشگیری
بیماران مبتلا به ICH ممکن است به‌دلیل خونریزی یا درمان، دچار نقص‌های کوتاه‌مدت و/یا بلندمدت شوند. برخی از این نقص‌ها ممکن است با گذشت زمان و با درمان برطرف شوند. فرآیند بهبودی ممکن است هفته‌ها، ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشد تا عملکرد دوباره به‌دست آید.


گرداورنده : دکتر آیسان محمودخانی

مارا به دوستان خود معرفی کنید🌱
🆔 @Neurosurgery_association
🆔 @Neurosurgeryassociation
🆔Linkedin
🆔neuro-surgery.info

مقالات مرتبط

14 دی 1402
2 دقیقه

سندرم طناب مرکزی

سندروم طناب مرکزی شایع‌ترین جراحت ناقص ناشی از ترومای نخاع است. این سندروم با ناتوانی حرکتی اندام‌ فوقانی نسبت به تحتانی، اختلال عملکرد مثانه و درجات مختلف از دست دادن حس زیر سطح آسیب مشخص می‌شود.

06 خرداد 1403
2 دقیقه

تشخیص صرع

تشنج غایب اغلب با اختلال یا از دست دادن هوشیاری همراه است که از نظر بالینی ثابت شده است که تأثیری بر ناهنجاری های حرکتی و شناختی سلول های عصبی مغز دارد. تشنج چندین رویداد اتیوپاتوفیزیولوژیک را می پذیرد که منجر به چندین تغییر عملکرد عصبی در نواحی مداری رتیکولوتالاموکورتیکال سیستم عصبی مرکزی می شود. این امر اپیزودهای رویدادهای تشنج غایب را هموار می کند. گزارش یک مورد بالینی تشنج غایب در یک بیمار بالغ 25 ساله با اختلال هوشیاری به بیمارستان مراجعه کرد. اسکن تصویربرداری رزونانس مغناطیسی مغز بیمار یک ناحیه فشار خون کانونی کوچک را در ناحیه پاراسلار راست نزدیک به سینوس کاورنوس با حساسیت خفیف در سینوس‌های حفره‌ای چپ، ماگزیلاری راست و سینوزیت اتموئید تشخیص داد. الکتروانسفالوگرام مغز امواج نرمال با آرتیفکت الکترودی را نشان داد. بیمار با تشنج های غایب تایید شد و با اکسکاربازپین 150 میلی گرم دو بار در روز تحت درمان قرار گرفت. بیمار از تشنج بهبود یافت و با مصرف دارو ترخیص شد. در دوره 3 ماهه یک بار برای معاینه پیگیری فراخوانده می شد. ✅معرفی​: تشنج دوره کوتاهی از فعالیت الکتریکی غیرطبیعی در مغز با سیگنال‌های الکتریکی شدید است. به طور معمول، تشنج غایب از چند ثانیه تا چند دقیقه با از دست دادن هوشیاری و بدون هیچ تشنج مشخصی طول می‌کشد، اغلب در کودکان کمتر از 10 سال رخ می‌دهد.  تشنج های غایب، توقف رفتاری آشکار، عدم پاسخگویی، پلک زدن چرخه ای پلک ها، توقف ناگهانی تکلم و حرکت، جویدن دهان، لب زدن و مالیدن انگشتان. تشخیص شامل آزمایش شمارش کامل خون، اسکن توموگرافی کامپیوتری مغز، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، الکتروانسفالوگرام، و معاینه مایع مغزی نخاعی است که شواهد را فراهم می‌کند و به وضوح منشأ ضایعات تشنجی در مغز را نشان می‌دهد. پیشگیری و مدیریت تشنج غایب را می توان با استفاده از فنی توئین و کاربامازپین همراه با رژیم کتوژنیک انجام داد. ✴گزارش Case یک بیمار مرد 25 ساله با یک دوره تشنج غایب، با از دست دادن هوشیاری به مدت 2-4 دقیقه، سرگیجه و تاری دید به پزشکی عمومی مراجعه کرد. بیمار گزارش داد که پس از چند دقیقه از دست دادن هوشیاری خود دوباره به هوش آمد، اما سرگیجه همچنان ادامه داشت. بیمار استفراغ، حرکات غیر ارادی، سردرد، تب، بی اختیاری ادرار و تپش قلب نداشت

0 لایک
0 نظر
دانلود

نویسندگان

خانه

دوره‌های آموزشی

مقالات

حساب کاربری