تومور کندروما

خلاصه مقاله
کندروماها تومورهای بسیار نادری هستند که به آرامی رشد میکنند و از بخشهای غضروفی استخوانها به وجود میآیند. در ناحیه جمجمه،این تومور شامل استخوانهای بیس جمجمه و سینوسهای پارانازال میشود
#با_مقاله_درس_بخوانیم
#کندروما
#Chondroma
💠کندروماها تومورهای بسیار نادری هستند که به آرامی رشد میکنند و از بخشهای غضروفی استخوانها به وجود میآیند. در ناحیه جمجمه،این تومور شامل استخوانهای بیس جمجمه و سینوسهای پارانازال میشود.
💠زمانی که سلولها تحریک میشوند تا به جای استخوان به غضروف تبدیل شوند، این فرآیند ممکن است ایجاد یک کندروما را تحریک کند. با این حال، علت دقیق به وجود آمدن آن کاملاً مشخص نیست.
💠کندروما ها با رشدشان، ممکن است استخوان را تخریب کنند یا باعث رشد بیش از حد استخوان شوند. همچنین ممکن است مغز را فشرده کنند، اما به آن نفوذ نخواهند کرد.
💠به دلیل طبیعت کند رشد این تومور، ممکن است برای مدتی قبل از بروز علائم هم وجود داشته باشد.
💠علائم کندروما معمولاً به فشردگی اعصاب کرانیال مربوط میشود. شایعترین علائم اختلالات بینایی یا مشکلات بینایی هستند.
💠تومورهای کندروما دارای ظاهری منحصر به فرد هستند و میتوان آنها را در آزمایشهای تصویربرداری مانند رادیوگرافی، سیتیاسکن و امآرآی بررسی کرد.
💠جراحی حذفی درمان اصلی برای کندروماها است. روش جراحی برای حذف یک کندروما به عنوان کورتاژ شناخته میشود که شامل خراشیدن تومور است. ممکن است پس از این فرآیند نیاز به پیوند استخوان برای جایگزینی استخوان از دست رفته باشد.
💠کندروماهای بیس جمجمه و سینوسهای پارانازال ممکن است به طور مستقیم با استفاده از روش اندوسکوپی اندونازال (EEA) مورد درمان قرار گیرند. این روش پیشرفته و کمتهاجمی به جراحان اجازه میدهد تا از طریق راه طبیعی بینی به تومور دسترسی پیدا کنند، بدون اینکه برشی باز ایجاد کنند. سپس جراحان کندروما را از طریق بینی و حفرههای بینی خارج میکنند.
مزایای این روش عدم نیاز به بخیه، عدم تغییر شکل و زمان بهبودی سریعتر میباشد.
🔅برای درک بهتری از EEA این ویدیو را مشاهده نمایید.
📚منابع:
منبع اول
منبع دوم
✍گردآورنده: دکتر دنیا حسینی
✨شکوه دنیای اعصاب در انجمن علمی دانشجویی جراحی اعصاب
با ما همراه باشید.✨
🆔English:@NeurosurgeryAssociation
🆔Persian:@Neurosurgery_Association
مقالات مرتبط
ویلیام گاورز
سر ویلیام گاورز، یک نورولوژیست برجسته در قرن نوزدهم، نقش اساسی در پیشبرد درک از اختلالات عصبی ایفا کرد. گاورز که در سال 1845 به دنیا آمد، از یک پیشینه متوسط بیرون آمد و سیر تحصیلی او، او را به دانشگاه کالج لندن هدایت کرد. او به عنوان پزشک مقیم در بیمارستان کالج لندن فعالیت کرد و بعد از آن، در سال ۱۸۷۰، اولین ثبت نام کننده در مرکز Queen Square شد و در نهایت در سال ۱۸۷۲ به عنوان پزشک کمکی افتخاری منصوب شد. گاورز به خاطر اخلاق کاری قابل توجه خود شناخته می شد و ساعات زیادی را به جنبه های مختلف عصب شناسی اختصاص می داد. مشارکت های او در این زمینه متنوع و تاثیرگذار بود. او «knee jerk» را به بالین بریتانیا معرفی کرد، که تکنیکی تشخیصی که در معاینات عصبی قابل توجه است. گاورز همچنین کمک های پیشگامی به درک اپیلپسی و بیماری های مزمن تشنجی کرد.
ویلیام مک اون
دکتر ویلیام مک یووِن (1924-1848) یک جراح معروف اسکاتلندی پیشگام در جراحی مدرن استخوان و مغز بود. دانش خوب وی از سیر طبیعی بیماریهای عفونی استخوان تمپورال و سینوسهای بینی، بهعلاوه توصیف واضحی که از آناتومی جمجمه داشت، از جمله عوامل تاثیرگذار بر موفقیت درمان وی برای آبسه مغز بودند. او همچنین نقش زیادی در توسعه نخستین جراحی پیوند استخوان، درمان جراحی فتق و پنومونکتومی (برداشتن ریه) داشت.