C1 Fractures

سر ویلیام گاورز، یک نورولوژیست برجسته در قرن نوزدهم، نقش اساسی در پیشبرد درک از اختلالات عصبی ایفا کرد. گاورز که در سال 1845 به دنیا آمد، از یک پیشینه متوسط بیرون آمد و سیر تحصیلی او، او را به دانشگاه کالج لندن هدایت کرد. او به عنوان پزشک مقیم در بیمارستان کالج لندن فعالیت کرد و بعد از آن، در سال ۱۸۷۰، اولین ثبت نام کننده در مرکز Queen Square  شد و در نهایت در سال ۱۸۷۲ به عنوان پزشک کمکی افتخاری منصوب شد. گاورز به خاطر اخلاق کاری قابل توجه خود شناخته می شد و ساعات زیادی را به جنبه های مختلف عصب شناسی اختصاص می داد. مشارکت های او در این زمینه متنوع و تاثیرگذار بود. او «knee jerk» را به بالین بریتانیا معرفی کرد، که تکنیکی تشخیصی که در معاینات عصبی قابل توجه است. گاورز همچنین کمک های پیشگامی به درک اپیلپسی و بیماری های مزمن تشنجی کرد.

تغذیه‌ی مغز که ارگانی سرشار از عروق مختلف است از ساختار خاصی تحت عنوان "حلقه‌ی Willis" که توسط شاخه‌های انتهایی شریان‌های کاروتید داخلی (ICAs) و شریا‌ن‌های بیزیلار (BAs) تشکیل می‌شود، صورت می‌گیرد. حلقه‌ی ویلیس یک ارتباط آناستوموزی بین شریان کاروتید و سیستم مهره‌ای-قاعده‌ای در تأمین خون مغز ایجاد می‌کند.