انجمن علمی جراحی مغز و اعصاب

مطالعه آزمایشگاهی پاتوژنز پیشرفت MS را روشن می کند

09 دی 1402
زمان مطالعه: 2 دقیقه
322 بازدید
مطالعه آزمایشگاهی پاتوژنز پیشرفت MS را روشن می کند

خلاصه مقاله

مکانیسم های بیماری زایی که باعث پیشرفت بیماری در مولتیپل اسکلروزیس (MS) می شود، مشخص نشده است. یک مطالعه کلینیک مایو شواهدی را ارائه می دهد که سلول های  neuroantigen-specific T cellsبه بخش های دمیلینه شده سیستم عصبی مرکزی نفوذ می کنند و باعث از بین رفتن نورون و پیشرفت بیماری می شوند.

#خبرنامه
#مطالعه_پاتوژنز_ام_اس


مطالعه آزمایشگاهی پاتوژنز پیشرفت MS را روشن می کند

🔰 مکانیسم های بیماری زایی که باعث پیشرفت بیماری در مولتیپل اسکلروزیس (MS) می شود، مشخص نشده است. یک مطالعه کلینیک مایو شواهدی را ارائه می دهد که سلول های  neuroantigen-specific T cellsبه بخش های دمیلینه شده سیستم عصبی مرکزی نفوذ می کنند و باعث از بین رفتن نورون و پیشرفت بیماری می شوند.

🔰 محققان از مدل های آزمایشگاهی MS برای بررسی پاتوژنز پیشرفت MS استفاده کردند. این مطالعه در Journal of Clinical Investigation منتشر خواهد شد.

🔰 یافته های کلیدی:

1-دمیلیناسیون منجر به ارائه یک نئوآنتی ژن اختصاصی نورون به سلول های CD8+ T اختصاصی آنتی ژن شد.

2-در محیط دمیلیناسیون، سلول های CD8 + T تکثیر شده و به نورون ها و آکسون ها آسیب می رساند.

3-زمانی که دمیلیناسیون وجود نداشته باشد، سلول های ایمنی می توانند وارد سیستم عصبی مرکزی (که شامل مغز، اعصاب بینایی و نخاع می شود)  شوند و به گشت زنی بپردازند، اما برای مدت طولانی در آنجا باقی نمی مانند. به عبارت دیگر آنها آسیب زیادی به نورون ها و آکسون ها وارد نمی کنند، مگر اینکه دمیلیناسیون وجود داشته باشد.



🔰 محققان دریافتند که سلول‌های عصبی مغز و نخاع افرادی که به دلیلMS جان خود را از دست داده‌اند، رونوشت‌های MHC کلاس 1 و پروتئین‌های بیشتری نسبت به حالت عادی دارند. این نشان می‌دهد که سلول‌های CD8+ T که می‌توانند این سلول‌ها را شناسایی و از بین ببرند، در ایجاد MS و بدتر شدن آن نقش دارند.

🔰 ( توضیح بیشتر: محققان دریافتند که نورون های مغز و نخاع افراد مبتلا به MS، پروتئین MHC کلاس 1 بیشتری را نسبت به حالت عادی بیان می کنند. این نشان می‌دهد که سلول‌های CD8+ T ممکن است به نورون‌ها و آکسون‌ها حمله کنند که خود می‌تواند در پیشرفت  MS نقش داشته باشد.)

لینک خبر

گرد آورنده: دکتر محمد سینا میرجانی

مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱

🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association

مقالات مرتبط

01 شهریور 1402
2 دقیقه

هرآنچه در مدیریت هایپوناترمی مهم است.

هایپوناترمی شرایط خطرناکی است که در بیماران بویژه بیماران جراحی مغز و اعصاب بسیار خطرناک است.

29 دی 1402
2 دقیقه

شکستگی مهره C1

شکستگی های اطلس (شکستگی های جفرسون) زمانی اتفاق می افتد که نیروی محوری در محل اتصال اکسیپیتال-سرویکسال منتقل می شود و باعث می شود اطلس بین سطح مفصلی زاویه دار محور و کندیل های پس سری فشرده شود. شکستگی اطلس چهار قسمتی، با دو قسمت در قوس خلفی و دو قسمت در قوس قدامی، به طور کلاسیک به عنوان شکستگی جفرسون نامیده می شود. اکثر آنها نسبتاً پایدار هستند و با نقایص عصبی مرتبط نیستند و می‌توان آنها را با بی‌حرکتی خارجی با نتایج رضایت‌بخش درمان کرد. شکستگی های ناپایدار جفرسون نشان دهنده آسیب شدیدتر اطلس است که زمانی رخ می دهد که رباط عرضی نیز به صورت ثانویه به میزان شکستگی C1 پاره شود. درمان این شکستگی ها به دلیل ناپایداری آتلانتواکسیال دشوارتر است. بسیاری از جراحان تثبیت این شکستگی های ناپایدار جفرسون را توصیه می کنند.

0 لایک
0 نظر
دانلود

نویسندگان

خانه

دوره‌های آموزشی

مقالات

حساب کاربری